کوچه شهیدسیداحمدی در محله رضائیه قرار دارد که در قدیم به آن حسینآباد قائنیها میگفتند. بافت این کوچه مارپیچ است و حسوحال کوچههای دهه۶۰ را تداعی میکند. مردمش هم همانقدر باصفا و صمیمی هستند، درست مثل سه دوست!
منطقه ۵
همسایگان میهماننواز
گلشهر یکی از بخشهای حاشیهای و پرتراکم منطقه ۵ است که در ۴ دهه گذشته جمعیت زیادی از مهاجران افغانستانی را در خود جا داده و اکنون بزرگترین محله مهاجرنشین ایران است. فراوانی رستورانها و لباسفروشیهای افغانستانی موجب شده «گلشهر» به عنوان یک جاذبه گردشگری در مشهد شناخته شود. «شلوغبازار گلشهر» از خیابانهای مهم این منطقه است. برگزاری بازیهای گروهی چون: بادبادکبازی، چوب دنده، فوتبال و... در این منطقه به جذابیتهای آن افزوده است.
خیابان سرخس (شهدای فاطمیون) که فعالترین راسته مشاغل سنتی و قدیمی مشهد است و ۲ میل کوره آجرپزی با قدمت بیش از ۷۰ سال که ثبت ملی شده، هویتی تاریخی به این منطقه میدهد. زمینهای بایر و رهاشده یکی از معضلات جدی این منطقه بهشمار میآید که مشکلاتی ازجمله حضور معتادان، ایجاد گردوغبار و بیماریهای مختلفی را بههمراه داشته است. شهرداری منطقه ۵ سال ۱۳۷۴ شکل گرفته و در مساحت ۱۴۳۸ هکتاری آن ۱۷۶ هزار نفر زندگی میکنند.
هاشم راک معروف به آقای علوی بههمراه همسرش زهرا رحیمینسب، کارگاه تولیدی کفش در مسجد موسیبنجعفر (ع) راهاندازی کردهاند و با هممحلهایهایش آن را میگردانند. آنها از هفت سال پیش لباس خادمی در این مسجد را به تن کردهاند.
بعضی خاطرهها با اتفاقی خاص در ذهن حک میشوند؛ خاطره مریم بازمحمدی هم از همین دست است. او از روزی میگوید که در زمستان سال۱۳۵۷ در یکی از راهپیماییها همراه برادر کوچکترش از پدر و مادرش جدا ماندند و دلهرهاش هنوز در خاطر او مانده است.
اطرافش چرخهایی است که نشان شیر دارد، از همانهایی که روزگاری کنار درگاهی خانهها جای داشت. چرخ روزگار حجره حاجمحمد سهیلی نیمقرن است که با تعمیر همین چرخهای خیاطی کوک است.
حسن ضیائیپناه آنقدر نامآشناست که ازهر کس بپرسی، یکراست انگشت اشارهاش را میگیرد سمت خانه شهید. مرضیه خانم همسر شهید اینطور میگوید که او در اسلحهخانه محل خدمتش به شهادت رسیده بود.
محمدرضا میرنژاد شاعری نابینا و متولد زابل است و به عشق امام رضا(ع) ساکن مشهد شده است. شاعر شدنش نیز ماجرای شنیدنی دارد. میرنژاد میگوید: شهادت داییام توسط قاچاقچیان مواد مخدر سبب شد که اولین شعر را در سوگ دایی شهیدم بگویم.
حجت الاسلام حسینعلی حسینی، بانی مؤسسه دینی و مذهبی، عالمی حوزوی است. او همزمان با تدریس، ۱۸ جلد کتاب تألیف و منزلش را وقف کتابخانهای با بیش از ۱۲ هزار جلد کتاب کرد.